فصل سیاست - بازرگان فعال در حوزه ترکیه با اشاره به زیرساختهای تجاری این کشور گفت: بازی برد-برد با آنکارا ماندگارتر است.
بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم ، با تحمیل جنگهای 12 روزه و 40 روزه از سوی رژیم اسرائیل و آمریکا به کشورمان که تهران اقدام به هدف قرار دادن پایگاههای آمریکایی در منطقه کرد، وضعیت تجارت ایران در جنوب نیز دچار تغییر و تحولاتی شد.
تا پیش از جنگ، عمده تجارت ایران از طریق امارات و نیز از حوزه خلیج فارس و دریای عمان انجام می گرفت؛ به طوریکه 75 درصد واردات کالاهای اساسی کشورمان از این طریق بود.
با تغییر شرایط منطقه ای، مشکلات رخ داده در مسیر تجارت ایران و امارات که منجر به قطع روابط تجاری شد و محاصره دریایی آمریکا، تهران تصمیم به تغییر رویه گرفته است. این تغییر سیاست، کشورهای عمان، ترکیه و پاکستان را به عنوان جایگزین مسیر تجاری امارات در نظر دارد.
با این وجود، تغییر راهبرد تجاری که کشور در شرایط فعلی ناچار به انجام آن است، اگرچه فرصتهایی را خواهد داشت، اما چالش هایی را نیز به همراه دارد.
در این خصوص با توجه به اینکه ترکیه یکی از همسایگان و شرکای سنتی ایران محسوب می شود، بررسی تجارت با این کشور از زبان تجار و بازرگانان ایرانی می تواند، چشم انداز بهتری را برای آینده روابط بخصوص با توجه به تغییرات مسیر تجاری و ترانزیتی ایران در بر داشته باشد.
در این خصوص با تعدادی از فعالان تجاری حوزه ترکیه و اوراسیا گفتگو داشتیم تا ارزیابی آنها را از سیاست جدید ایران بخصوص در بخش ترکیه جویا شویم.
/
سید رائد موسوی فعال اقتصادی و نماینده انجمن بازرگانان صنعتی و سرمایه‌گذار استانبول (ایسیاد) در ایران در این خصوص با اشاره به مرز زمینی بین ایران و ترکیه و همچنین دسترسی ترکیه به آبهای آزاد غربی، گفت: همچنین در حال حاضر نیز برخی از کالاهای ما که از شرق وارد می شود، از طریق بندر مرسین ترکیه و به صورت زمینی به کشورمان می آیند.
وی به حضور بی شمار ایرانیان در ترکیه اشاره کرد که ارتباطات آنها و تجارت بخشی از آنها در ترکیه می تواند برای کشور مفید فایده باشد و افزود: در ترکیه قوانین طوری است که مشکل چندانی برای اقامات گرفتن یا فعالیت تجاری ایجاد نمی کند. این نیز یک فرصت برای افزایش تجارت جهانی ایران است. همچنین روابط بین مردمی ایران و ترکیه نیز خوب است.
وی یکی از چالش های موجود در مسیر توسعه روابط بین ایران و ترکیه را زیرساختهای ناکافی در ایران بخصوص در بخش های مرزی و گمرکی خواند و گفت: با توجه به بسته شدن مسیرهای جنوبی، مرزهای ایران و ترکیه از گذشته نیز شلوغ تر شده اند که این موضوع نیازمند توسعه هر چه بیشتر زیرساختهاست.
/
//" alt="فصل سیاست" width="100%" /> موسوی همچنین به عضویت ترکیه در ناتو و حضورش در ساختار اقتصادی غرب پرداخت و گفت: این موضوع باعث می شود که در برخی موارد چالش هایی در مسیر روابط تجاری بین دو کشور بوجود بیاید.
این فعال تجاری در پاسخ به اینکه ترکیه به عنوان رقیب منطقه ای ایران می تواند از این وابستگی اقتصادی به عنوان اهرم فشار دو جانبه و منطقه ای علیه ایران استفاده کند، گفت: این اتفاق ممکن است درباره هر کشوری در منطقه رخ دهد و ما نباید همه تخم مرغ های خود را در یک سبد قرار دهیم. بهتر است که در کشورهای مختلف فعالیت خود را تقسیم کنیم تا توازن حفظ شود. ضمن اینکه تعریف منافع متقابل می تواند از سو استفاده های احتمالی جلوگیری کند. یعنی اگر بازی بین دو کشور به صورت برد-برد شکل بگیرد، کشور هدف کمتر به دنبال سنگ اندازی در مسیر تجارت خواهد رفت.
موسوی ادامه داد: به عنوان نمونه، ترکها مشتاق هستند که کالای ایرانی به آنجا رفته و فراوری شود و از آنجا به اسم کالای ترک صادر شود. این باعث می شود که آنها نیز این صادرات سود ببرند و بخواهند آن را توسعه بدهند. برای تولید کننده ایرانی نیز آورده های زیادی خواهد داشت. البته این کار در گذشته با امارات نیز انجام می شده و امر جدیدی نیست اما می تواند مسیر توسعه تجارت ما با ترکیه را فراهم کند.
این فعال تجاری با بیان اینکه ترکیه بعد از جنگ های تحمیلی علیه ایران به دنبال جایگزینی خود با امارات در منطقه گفت: آنکارا در این خصوص دست به اقداماتی در قوانین تجاری و اقتصادی خود زده و برای تجار و بازرگانان خارجی مشوق هایی در نظر گرفته است. همچنین برای ایران در مرزهای خود در آغری یک منطقه در نظر گرفته تا تولید کننده و تاجر ایرانی بتواند آنجا فعالیت داشته باشد و سود دو طرفه حاصل شود.
موسوی ثبات اقتصادی در ترکیه را از دیگر عواملی خواند که می توان برای فعالیت اقتصادی به آن توجه کرد و یادآور شد: این ثبات اقتصادی برای تجار خارجی را مثلاً در کشوری مثل گرجستان نمی توان یافت زیرا در زمانهایی ممکن است با تغییر دولت و فشار طرف های غربی اقدام به مسدود کردن حسابها و فعالیت بازرگانان ایرانی کنند.
وی با بیان اینکه تراکنش مالی در کشوری مانند ترکیه بسیار بالاست و قابل مقایسه با کشورهای دیگر همسایه نظیر گرجستان یا ارمنستان نیست، گفت: در این کشورها رقمی معادل یک میلیون دلار در اقتصاد این کشورها تاثیر زیادی دارد و این گردش حساب می تواند توجه محافل مختلف بین المللی را به خود جلب کند اما در ترکیه چنین رقم هایی اصلاً به چشم نمی آید که بعداً دردسر ساز شود.
این فعال اقتصادی در پاسخ به این سوال که اگر دولت ترکیه تغییر کند و حزب مخالف به قدرت برسد، شرایط تجارت با ایران چگونه خواهد شد، گفت: زیرساخت های این رابطه تجاری و اقتصادی شکل گرفته و با تغییر دولتها تاثیر چندانی بوجود نمی آید.
موسوی یکی از مسائل مهم تجار ایرانی را بوروکراسی سخت داخل ایران برای ثبت سفارش یا تامین کالای خارجی دانست و گفت: در شرایط فعلی باید با توجه به وضعیت موجود، انعطافهایی نسبت به بازرگانان و وارد کنندگان شکل بگیرد زیرا بسیاری از تجار توان پرداخت چند میلیون دلار پول برای خرید یک جنس و وارد کردن آن به کشور و بعداً دریافت پولش را ندارد و در نتیجه یک بازار انحصاری برای چند وارد کننده بزرگ شکل می گیرد که از توان مالی بالایی برخوردار هستند و دیگران کنار می روند. این انحصار به اقتصاد کشور ضربه خواهد زد.
وی یادآور شد که ما نباید مانند گذشته همه تخم مرغهایمان را در یک سبد قرار دهیم و باید از ظرفیتها و امکانات متنوعی که داریم مانند مناطق آزاد، دریای خزر، همسایگان و حتی کشورهای دورتر مانند کشورهای آفریقایی استفاده کنیم. همین موضوع باعث می شود که دستمان در مقابل طرفهای تجاریمان بالاتر باشد و امکان مانور بیشتری داشته باشیم. زیرا بین آنها برای خدمات دهی به ایران رقابت شکل می گیرد.
این فعال اقتصادی با اشاره به اینکه ترکها نیز علاقمند به فعالیت و سرمایه گذاری در بازار ایران هستند، گفت: حوزه هایی مانند پتروشیمی، مواد اولیه ساختمانی و محصولاتی مانند زعفران از جمله مواردی است که ترکها راغب به فعالیت در آنها هستند.
گفتگو از علی حیدری
انتهای پیام/